"Django Chanté" - CD Critique - Besprechungen - Reviews - Recensies - Críticas

Voor elke Hot Club-liefhebber en Django-fan een aanrader!

Voor elke Hot Club-liefhebber en Django-fan een aanrader! De nieuwe CD van Polytour is een hele bijzondere geworden. De titel duidt dat bijzondere al aan, "Django Chanté": de schijf bevat 14 Django composities of door hem gespeelde nummers, voortreffelijk gezongen door de accordeonist van Polytour, Jean-Pierre Guiran. Die voor elke Django-fan zo bekende nummers krijgen daardoor plotseling een nieuwe, of liever gezegd, een extra dimensie. Een uniek project, want op deze manier zijn die nummers nog nooit op plaat of CD verschenen. Ik heb er met veel plezier naar geluisterd. Het zijn eigenlijk allemaal kleine juweeltjes geworden. De stem van Guiran past op een vanzelfsprekende manier bij deze muziek. Swingend, zoals bijvoorbeeld in Swing 42, Swing 39 en Douce Ambiance van Django of in Près de vous, achter welke titel Blue Skies van Irving Berlin schuil gaat. Soms ook melancholiek, zoals in Larmes (Tears) en in Mélodie au crépuscule, beide eveneens van Django. Bovendien is het Hot Club-muziek gebleven, niet in het minst door de solistische bijdragen van sologitarist Jan de Jong, accordeonist Jean-Pierre en, tweede verrassing, gastviolist Tim Kliphuis, maar zeker ook door de trefzekere begeleiding, van Stefan de Ridder en bassist Lion Van, die geheel binnen de traditie van de Gipsy-swing blijft.

Van Jean-Pierre en van Jan heb ik bij een vorige gelegenheid al eens gezegd: "Wat doet die man mooie dingen op zijn accordeon. Hetzelfde geldt overigens voor Jan de Jong op zijn gitaar". Luister op deze CD bijvoorbeeld maar eens naar Jean-Pierre in de instrumentale vals-musette Rivalité van Joseph Colombo en Manoir de mes rêves van Django, of naar Jan in Django's Chez Jacquet en in Billet Doux en u zult het geheel met mij eens zijn. (Dat Billet Doux wordt overigens in elke discografie en op elke plaat of CD altijd toegeschreven aan Django, maar blijkt nu in de jaren twintig of zo al geschreven te zijn door ene Maurice Yvain!).

Van Tim Kliphuis valt het me telkens weer op hoe goed hij de vroege Hot Clubsfeer in de stijl van de vooroorlogse Stéphane Grappelli weet te treffen, in Jour et Nuit of in Sahara bijvoorbeeld (oftewel respectievelijk Night and Day van Cole Porter en The Sheik of Araby van T. Snyder).
De vorige CD van Polytour is een van mijn favorieten die ik regelmatig beluister. Ongetwijfeld zal dat met deze nieuwe, waarop behalve de bovengenoemde nummers ook nog Django's Nuages en Que reste-t-il van Charles Trenet staan, ook gebeuren. Voor elke Hot Club-liefhebber en Django-fan een aanrader!

Rien Nicasie QUINTETTE (Kwartaalblad van de stichting Hot-Club de France-Nederland) oktober 1999. Netherlands

Home Orkest Polytour