Een bluesy en Jazzy CD.
Verre van eentonig en overtuigt volkomen: Sluit je ogen, ze zijn er voor je, in je huis, voor jou - Francis Couvreux
Bevat studio-opnamen van 13 nieuwe composities van Jean-Pierre en twee covers.
Prijs: € 14
(incl. porto en btw)
|
Recensie van Oh for some blue Skies |
Geen verkwisting van middelen, maar een gekozen en veronderstelde eenvoud (20 vingers en twee accordeons). Deze minimalistische formule, moeilijker en gevaarlijker dan het lijkt, is verre van eentonig en overtuigt volkomen
Ik heb nog maar net de tijd gehad om van de vorige cd van het Nederlandse duo te genieten als er een nieuwe verschijnt. De cd mag dan dood zijn, en 80% van de muziek wordt nu gedematerialiseerd beluisterd, maar er zijn nog steeds een paar mensen, zoals ik, die graag een mooi object in hun handen houden, de titels en de informatie op de hoes lezen... en omdat Accordéon Mélancolique, een duo dat al sinds 1985 van de muziek leeft, aan niemand verantwoording hoeven af te leggen, brengt het duo een zelfgeproduceerde cd uit wanneer ze daar zin in hebben! 25 jaar na 'l'Imparfait du Cœur' is hier 'Oh for some blue Skies', met een prachtige hoes nog steeds van Cherie de Boer: 13 composities van Jean-Pierre Guiran en twee doeltreffende her-interpretaties van twee standards, de ene blues 'Trouble in Mind', de andere jazz 'Softly as in a Morning Sunrise'. Waarschijnlijk nooit op deze manier geïnterpreteerd. Accordéon Mélancolique zou een cd met standards kunnen uitbrengen, want dit piano-toetsen-accordeon-duo (Jean-Pierre zorgt voor melodie en refrein, Chérie begeleidt, althans op deze CD) is origineel, zelfs uniek. Ze zijn onmiddellijk herkenbaar. Geen verkwisting van middelen, maar een gekozen en veronderstelde eenvoud (20 vingers en twee accordeons). Deze minimalistische formule, moeilijker en gevaarlijker dan het lijkt, is verre van eentonig en overtuigt volkomen: amplitude van het geluid van de accordeons, ademhaling, evenwicht tussen ritme en melodie; en dan een ongelooflijke aanwezigheid. Sluit je ogen, ze zijn er voor je, in je huis, voor jou. Het doel is hier niet virtuositeit, maar de zoektocht naar schoonheid en poëzie door de elegantie en zuiverheid van een melodie. Als geboren melodist haalt Jean-Pierre zijn inspiratie uit alle muziek waar hij van houdt: blues (de uitstekende Uphill blues, St Antonius Infirmary, neef van de beroemde St.-James Infirmary), gesyncopeerde Zuid-Amerikaanse muziek (Ping Pong, waar je benen van gaan tintelen, alsof je in een mierennest hebt gestaan) en overtuigende swing (le Bateau Arrive, het formidable Décollage of Sans Freins, waarop Jean-Pierre's gevoel voor ritme onmiskenbaar is). Een Polytour-achtige kwartetversie (met gitaar en contrabas) is een optie voor deze laatste nummers. Er zijn maar twee soorten muziek, goede en slechte; Accordéon Mélancolique behoort duidelijk tot de eerste categorie!
Francis Couvreux
|
Recensie van oh for some blue Skies |
A peine eu le temps de déguster le précédent CD du duo hollandais qu’un nouveau me parvient. Si le CD est mort et si la musique s’écoute aujourd’hui à 80% de manière dématérialisée, il reste quelques personnes qui, comme moi, aiment avoir un bel objet entre les mains, lire les titres et les infos sur une pochette…et comme Accordéon Mélancolique, qui vit de la musique depuis 1985, n’a de compte à rendre à personne, le duo sort un CD autoproduit quand ça lui chante ! 25 ans après « l’imparfait du Cœur » voilà donc « Oh for some blue skies » avec une belle pochette toujours signée Cherie de Boer : 13 compositions de Jean-Pierre Guiran et deux relectures judicieuses de deux standards, l’un de blues « Trouble in Mind », l’autre de jazz « Softly as in a Morning Sunrise » sans doute jamais interprétés de cette façon. Accordéon Mélancolique devrait sortir un CD de standards, car cette formule de duo d’accordéon touches-piano (Jean-Pierre assure mélodie et chorus, Chérie l’accompagnement, du moins sur ce CD) est pour le moins originale, voire unique. On les reconnait immédiatement. Pas de débauche de moyens mais un dépouillement choisi et assumé (20 doigts et deux accordéons). Loin d’être monotone, cette formule minimaliste, plus difficile et périlleuse qu’il n’y parait, est tout à fait convaincante : amplitude sonore des accordéons, respiration, équilibre entre rythme et mélodie ; et puis une présence incroyable. Fermez les yeux, ils sont là devant vous, chez vous, pour vous. L’objectif ici n’est pas la virtuosité, mais la recherche de la beauté et de la poésie à travers l’élégance et la pureté d’une mélodie. La musique d’Accordéon Mélancolique invite à la rêverie, à l’évasion Mélodiste né, Jean-Pierre puise son inspiration dans toutes les musiques qu’il aime : blues (l’excellent Uphill blues, St Antonius Infirmary, cousin du fameux St James Infirmary), musiques sud américaines syncopée (Ping Pong, qui donne des fourmis dans les jambes) et swing convaincants (le Bateau Arrive, le formidable Décollage ou Sans Freins sur lesquels le sens du rythme de Jean-Pierre est indéniable). Pour ces derniers titres, une version en quartet façon Polytour (guitare et contrebasse en plus) aurait été bienvenue. Il n’y a que deux sortes musique, la bonne et la mauvais ; celle d’Accordéon Mélancolique fait évidemment partie, vous l’aurez compris, de la première catégorie !
Francis Couvreux
WINKELMANDJE